{"id":3664,"date":"2026-02-25T11:00:00","date_gmt":"2026-02-25T10:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/spzpitpw.pl\/?page_id=3664"},"modified":"2026-02-26T21:57:57","modified_gmt":"2026-02-26T20:57:57","slug":"historia-zpitpw","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/spzpitpw.pl\/index.php\/dzialalnosc\/historia-zpitpw","title":{"rendered":"Historia ZPiT PW"},"content":{"rendered":"\n

I tak to si\u0119 zacz\u0119\u0142o\u2026.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n

Nie potrafi\u0119 s\u0142owami wyrazi\u0107 tego, co czu\u0142am ogl\u0105daj\u0105c oba koncerty. Przed moimi oczyma przewija\u0142y si\u0119 postacie wspania\u0142ych ludzi, kt\u00f3rzy ten Zesp\u00f3\u0142 tworzyli i dzi\u0119ki kt\u00f3rym przez prawie 70 lat mog\u0142am realizowa\u0107 swoje pasje artystyczne. J\u00f3zek Adamski, Stefan Muszy\u0144ski, Zbyszek Polak i Staszek Farbisz – tw\u00f3rcy Zespo\u0142u, mi\u0142o\u015bnicy polskiej pie\u015bni i polskiego ta\u0144ca, „m\u0142odzi zapale\u0144cy” jak o nich pisano, wci\u0105gn\u0119li do wsp\u00f3\u0142pracy mnie (pocz\u0105tkuj\u0105c\u0105 lektork\u0119 SJO PW), Dziubka, studenta wy\u017cszej Szko\u0142y Muzycznej, Janka Kulaszewicza – dyrygenta i Ryszarda Dudka z WSM. Olbrzymi, prawie 100-osobowy ch\u00f3r, orkiestra i 60-osobowy zesp\u00f3\u0142 taneczny. Wspania\u0142y Zesp\u00f3\u0142, wspaniali ludzie wspania\u0142a atmosfera… <\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

\u2014 pisa\u0142a Pani Maria Czupratowska-Semczuk po Koncercie Jubileuszowym 70-lecia Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca Politechniki Warszawskiej. Jakie by\u0142y pocz\u0105tki jednego z najstarszych\u00a0zespo\u0142\u00f3w akademickich w Polsce? Kim byli ci m\u0142odzi zapale\u0144cy, dzi\u0119ki kt\u00f3rym w 1951 roku powsta\u0142 Zesp\u00f3\u0142? Studenci Politechniki Warszawskiej: Andrzej Rylski<\/strong>, Stefan Muszy\u0144ski<\/strong> i Zbigniew Polak<\/strong> (z Wydzia\u0142u Architektury) oraz J\u00f3zef Adamski<\/strong> (z Wydzia\u0142u Mechaniczno-Technologicznego) to czw\u00f3rka, kt\u00f3ra postawi\u0142a sobie za cel po\u0142\u0105czenie dzia\u0142aj\u0105cych na terenie Uczelni trzech grup: ch\u00f3ru, zespo\u0142u tanecznego i orkiestry w jeden du\u017cy Zesp\u00f3\u0142 Pie\u015bni i Ta\u0144ca. Wkr\u00f3tce do tego grona do\u0142\u0105czy\u0142 student warszawskiej Wy\u017cszej Szko\u0142y Muzycznej Jan Tkaczyk<\/strong>. Inicjatyw\u0119 utworzenia Zespo\u0142u popar\u0142y w\u0142adze Uczelni oraz organizacja studencka, kt\u00f3rzy przyj\u0119li Zesp\u00f3\u0142 pod swoje skrzyd\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Ze wspomnie\u0144 Marii Czupratowskiej-Semczuk<\/h5>\n\n\n\n
\n

Pocz\u0105tki by\u0142y bardzo trudne. Pr\u00f3by odbywa\u0142y si\u0119 w salach wyk\u0142adowych, z kt\u00f3rych wynoszono \u0142awki i wnoszono fortepian. W ten autentycznie amatorski spos\u00f3b powsta\u0142y pierwsze ta\u0144ce, z kt\u00f3rymi wyst\u0105piono na eliminacjach \u015brodowiskowych w Warszawie, w czerwcu 1951 roku. By\u0142 to bardzo udany debiut Zespo\u0142u. Grupa taneczna zaj\u0119\u0142a pierwsze miejsce, a orkiestra pod batut\u0105 Wies\u0142awa P\u0142ochacza \u2013 drugie. Ten niew\u0105tpliwy sukces wywo\u0142a\u0142 w\u015br\u00f3d cz\u0142onk\u00f3w raczkuj\u0105cej przecie\u017c grupy ogromn\u0105 rado\u015b\u0107, albowiem dawa\u0142 szans\u0119 na wzi\u0119cie udzia\u0142u w og\u00f3lnopolskich eliminacjach studenckich zespo\u0142\u00f3w artystycznych w Krakowie. Szykowano si\u0119 do nich bardzo powa\u017cnie \u2013 pr\u00f3by przeci\u0105ga\u0142y si\u0119 do p\u00f3\u017anych godzin nocnych.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Zapa\u0142 i energia nie posz\u0142y na marne. Krakowiak, kujawiak i oberek wywalczy\u0142y wyr\u00f3\u017cnienie oraz bardzo cenn\u0105 w\u00f3wczas nagrod\u0119 w postaci skrzypiec.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ale nie to by\u0142o najwa\u017cniejsze \u2013 w tym pocz\u0105tkowym okresie dzia\u0142alno\u015bci Zespo\u0142u powsta\u0142a wsp\u00f3lnota ludzi, kt\u00f3rzy po prostu chcieli razem sp\u0119dza\u0107 sw\u00f3j wolny czas, chcieli by\u0107 ze sob\u0105\u00a0– pracuj\u0105c, pomagaj\u0105c\u00a0sobie, tworz\u0105c co\u015b nowego. Zawi\u0105za\u0142y si\u0119 w\u00f3wczas pierwsze przyja\u017anie i sympatie, zrodzi\u0142y pierwsze mi\u0142o\u015bci i \u2013 co pewnie by\u0142o w tej sytuacji nieuchronne \u2013 pierwsze ma\u0142\u017ce\u0144stwa.<\/em><\/p>\n\n\n\n

W tym czasie Zesp\u00f3\u0142 umacnia swoj\u0105 struktur\u0119 organizacyjn\u0105. Tworzy si\u0119 organ samorz\u0105dowy: Rada Zespo\u0142u, kt\u00f3rej zadaniem jest ustalanie i opracowywanie program\u00f3w oraz rozwi\u0105zywanie problem\u00f3w pojawiaj\u0105cych si\u0119 w trakcie codziennej pracy. Wszyscy \u2013 tak instruktorzy jak i cz\u0142onkowie \u2013 pracuj\u0105 spo\u0142ecznie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

O Zespole zacz\u0119to na Uczelni m\u00f3wi\u0107 coraz g\u0142o\u015bniej \u2013 powoli stawa\u0142 si\u0119 popularny i dlatego te\u017c przeprowadzona w owym czasie rekrutacja (do trzech sekcji: wokalnej, tanecznej i orkiestry) pozwoli\u0142a z grona wielu kandydat\u00f3w przyj\u0105\u0107 a\u017c 140 os\u00f3b. Rozpocz\u0119to zatem prace nad jednolitym programem w kt\u00f3rym braliby udzia\u0142 wszyscy-ta\u0144cz\u0105cy, \u015bpiewaj\u0105cy i graj\u0105cy.\u00a0<\/em><\/p>\n\n\n\n

W roku 1953 powsta\u0142a pierwsza zespo\u0142owa suita \u2013 Suita Kurpiowska w opracowaniu muzycznym Stefana Muszy\u0144skiego i choreograficznym J\u00f3zefa Adamskiego.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Suit\u0119 Kurpiowsk\u0105 szykowano na eliminacj\u0119 warszawskich studenckich zespo\u0142\u00f3w artystycznych \u2013 z nadziej\u0105 na udzia\u0142 w eliminacjach og\u00f3lnopolskich, kt\u00f3re mia\u0142y si\u0119 odby\u0107 we Wroc\u0142awiu. W\u0142adze Uczelni widz\u0105c wysi\u0142ek w\u0142o\u017cony w przygotowanie ambitnego programu postanowi\u0142y zakupi\u0107 stroje kurpiowskie. Rado\u015b\u0107 w Zespole by\u0142a ogromna, a nowe stroje doda\u0142y wykonawcom skrzyde\u0142 i uda\u0142o si\u0119: Zesp\u00f3\u0142 zaj\u0105\u0142 pierwsze miejsce w eliminacjach warszawskich i trzecie w og\u00f3lnopolskich. Suita Kurpiowska stanowi element \u0142\u0105cz\u0105cy wszystkie pokolenia \u2013 tak na koncertach, jak i towarzyskich spotkaniach, na kt\u00f3rych cz\u0119sto jest ta\u0144czona i \u015bpiewana.<\/em><\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

W tym samym 1953 roku do\u0142\u0105czy\u0142a do Zespo\u0142u autorka powy\u017cszych wspomnie\u0144 \u2014 Maria Czupratowska-Semczuk<\/strong>. Absolwentka Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego,\u00a0instruktor choreografii i zarazem wychowanka baletmistrza Opery Lwowskiej Zygmunta Patkowskiego, profesor Krystyny Rokitnickiej i profesor Jadwigi Mierzejewskiej. Pocz\u0105tkowo kole\u017canka z sekcji tanecznej \u2013 \u201eMarysia\u201d lub \u201eMary\u015b\u201d, z czasem tw\u00f3rczyni znacz\u0105cej cz\u0119\u015bci choreografii zespo\u0142owych, wieloletnia kierowniczka artystyczna Zespo\u0142u, dla kolejnych pokole\u0144 zespo\u0142owych po prostu \u201ePani Maria\u201d. Zawsze obecna w \u017cyciu Zespo\u0142u, scalaj\u0105ca wok\u00f3\u0142 siebie liczne grono \u201ezespo\u0142owej rodziny\u201d, od lat pracuj\u0105ca z grup\u0105 zespo\u0142owych oldboj\u00f3w; do dzi\u015b tworzy nowe programy, konsultuje choreografie i s\u0142u\u017cy cenn\u0105 rad\u0105 wszystkim, kt\u00f3rzy tego potrzebuj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Ale wr\u00f3\u0107my do historii Zespo\u0142u<\/h5>\n\n\n\n

Kolejn\u0105 suit\u0105 zespo\u0142ow\u0105 powsta\u0142\u0105 na prze\u0142omie 1953 i 1954 roku by\u0142a suita rzeszowska<\/strong>. W czasie wakacji w 1953 roku pi\u0119cioosobowa grupa zespo\u0142owicz\u00f3w wyruszy\u0142a na Rzeszowszczyzn\u0119, gdzie mieszka\u0142a rodzina cz\u0142onka Zespo\u0142u – studenta architektury – Staszka Farbisza. Studenci byli bardzo serdecznie przyj\u0119ci na wsi rzeszowskiej, gdzie zbierali materia\u0142y do nowej suity. Urzeczeni \u201ekrzy\u017cokiem\u201d, \u201elasowiaczkiem\u201d, \u201ecebulk\u0105\u201d i \u201ejacokiem\u201d uczyli si\u0119 krok\u00f3w, zapisywali fragmenty muzyki i po powrocie do Warszawy powsta\u0142a suita rzeszowska. Pierwszy \u201eRzesz\u00f3w\u201d w Zespole opracowa\u0142 muzycznie Jan Tkaczyk, a choreograficznie J\u00f3zef Adamski i Maria Czupratowska-Semczuk.<\/p>\n\n\n\n

Opr\u00f3cz suit i ta\u0144c\u00f3w ludowych z czasem w Zespole powstawa\u0142y nowe programy artystyczne w formie widowisk. Pierwszym takim widowiskiem by\u0142y \u201eSob\u00f3tki\u201d, oparte na motywach \u201ePie\u015bni \u015awi\u0119toja\u0144skiej o Sob\u00f3tce\u201d Jana Kochanowskiego, \u201eStarej Ba\u015bni\u201d Ignacego Kraszewskiego oraz zapisach Oskara Kolberga, opowiadaj\u0105cych o odbywaj\u0105cych si\u0119 w noc \u015bwi\u0119toja\u0144sk\u0105 na \u0141ysej G\u00f3rze, sabatach czarownic. Premiera \u201eSob\u00f3tek\u201d odby\u0142a si\u0119 w 1965 roku; scenariusz do tego wspania\u0142ego widowiska napisali: Maria Czupratowska i J\u00f3zef Adamski, a muzycznie opracowa\u0142 Jan Tkaczyk. <\/p>\n\n\n\n

Nie spos\u00f3b wymieni\u0107 tu wszystkich suit, widowisk i choreografii. Powsta\u0142o ich tak wiele\u2026<\/p>\n\n\n\n

Osobne wpisy nale\u017c\u0105 si\u0119 naszym wspania\u0142ym muzykom: Janowi Tkaczykowi<\/strong> i Miros\u0142awowi Jakubowskiemu<\/strong>, kt\u00f3rzy w mistrzowski spos\u00f3b przenosili na scen\u0119 pi\u0119kn\u0105 i prost\u0105 muzyk\u0119 ludow\u0105 w postaci niezapomnianych piosenek i utwor\u00f3w kapelowych. Wspomnijmy jeszcze w tym miejscu tw\u00f3rc\u00f3w sukces\u00f3w Zespo\u0142u: dyrygent\u00f3w, ch\u00f3rmistrz\u00f3w, choreograf\u00f3w, akompaniator\u00f3w, kierownik\u00f3w Zespo\u0142u, kt\u00f3rzy pozostaj\u0105 w naszej \u017cyczliwej pami\u0119ci.<\/p>\n\n\n\n